Ç. Noy 13th, 2019

Bugünkü insan cəmiyyəti qardaşı Habili öldürən Qabilin cinayət kodunu daşıyır    

Aydın Mədətoğlu      

 Bugünkü insan cəmiyyəti qardaşı Habili öldürən Qabilin cinayət kodunu daşıyır. Başqa sözlə, milliyətindən asılı olmayaraq yer üzündə olan bügünkü bütün insanlar daha çox Adəmin deyil, Qabilin övladlarıdır.

        Unutmaq olmaz ki, insan mənəviyyatı, əxlaqı ilə insan, millət mənəviyyatı, əxlaqı ilə millətdir. Mənəviyyatı, əxlaqı korlanmış insan insanlıqdan çıxdığı kimi, mənəviyyatı, əxlaqı pozulmuş millət də millət deyil, ruhu çirklənmiş kütlədir. İnsanları və millətləri bir-birindən fərqləndirən ən mühüm cəhət də malik olduqları mənəviyyatdır, əxlaqdır.

            Filosofluq hələ həqiqəti anlamaq demək deyildir. Əslində fəlsəfə özü belə obyektivlikdən daha çox subyektiv məhsuldur. Hər bir filosof öz ağlını mütləq doğru bir həqiqət zənn edir. Halbuki hər bir filosofun minimum ağlı həqiqət deyil, ilğımdır. Əksər filosofların mənəviyyatının, əxlaqının mənbəyi onların öz inadı, öz səfsəfələridir. Onlar öz iradələri və səfsəfələri ilə bəşəriyyəti kor etməyə çalışıblar.

           Artıq Bəşərin gözünü qan tutub. Bəşəriyyət öz dərdindən imtina edərək ona dərman belə aramır.

          Artıq 200 ildir ki, dinsizlik, mənəviyyatsızlıq,əxlaqsızlıq  bir parazit kimi xalqımızın içini, mənəviyyatını gəmirir. Xristian dünyası 200 ildir ki, xalqımızı zəiflətmək, hətta onu yox etmək üçün müxtəlif planlar qurmuş, özünün geniş cəsus və missioner şəbəkəsini yaradaraq milyardlar xərcləməkdədir.

           Xristian dünyası XX əsrin əvvəllərində Şərqin iki böyük Türk dövlətini də tarix səhnəsindən siləndən və Şərqi öz müstəmləkəsinə çevirdikdən sonra Şərqdə Mələklərin yerini Şeytanlar tutmuş, Şərqin mənəviyyatı pozulmuş, əxlaqsızlıq tüğyan etməyə başlamış, laqeydsizlik Şərqin ruhuna hakim kəsilmiş, xristian dünyası İslam dini və onun qarantı olan Türklər üzərində öz qələbə təbilini çalmağa müvəffəq olmuşdur.

          Bugün də yer üzündə millətlər arasında adına “səssiz müharibə” deyilən bir mənəviyyat savaşı bütün şiddəti ilə davam etməkdədir. Bir ölkənin torpaqları zəbt edilə bilər, müharibədə uduza bilər, fəqət o millətin ağlı, ruhu, mənəviyyatı fəth edilmədikcə o millət, o ölkə yenilmiş sayılmaz.

      Dünyada söz sahibi olan millətlər və o millətləri təmsil edən dövlətlər bu “səssiz müharibə” savaşında başqa millətlərin dilini, dinini və bütövlükdə mənəvi dəyərlərini yox etməyi, onun yerinə öz dilini, mədəniyyət və milli dəyərlərini yerləşdirməyi qarşılarına məqsəd qoymuşlar.

        Bu böyük bir həqiqətdir ki, hər hansı bir fərd və ya millət başqa fərdə və ya millətə bənzəməyə çalışarsa, o fərd və ya millət sonda özünü unudub bənzədiyi fərdə və millətə çevrilər.

       Adətən özgələrə bənzəmək, özgələri təqlid etmək hər hansı bir toplumun və ya xalqın savadlı zümrələri tərəfindən başlayır. Cəmiyyəti idarə edənlər də bu savadlı insanlardan ibarət olduğu və hakimiyyətin bütün rıçaqları da bu insanların əlində cəmləşdiyindən onlar toplumu və xalqı da özləri kimi başqalarına bənzətməyə çalışırlar. Belə insanlar adətən kosmopolit təfəkkürlü insanlardır. Millətin bütün mənəvi dəyərlərini rədd edib onun həyatını bütünlüklə belə kosmopolit düşüncəli insanlara tapşırmaq əslində çox amansız, qəddar və vəhşi bir məntiqdir. Çünki millətin ülviyyətinə qarşı bu qəzəbli yürüş sonda onun məhvi ilə nəticələnə bilər. Ona görə də Azərbaycan xalqı bu qloballaşan dünyada, bu “səssiz müharibə” dönəmində ən azı aşağıdakı suallara cavab arayıb onların həlli yollarını tapmalı, bununla da öz mövcudluğunu qoruyub saxlamağa çalışmalıdır:

           -Nədən kosmopolit düşüncəli insanlar xalqı üzü Qərbə dəfn etməyə, tariximizə, dilimizə, mənəviyyatımıza, milli düşüncəmizə, milli kimliyimiz olan Türklüyümüzə qarşı çıxmağa, xalqın müqəddəs amallarını, birlik və bütövlük arzularını yıxmağa, xalqın ayrı-ayrı zümrələri arasında fitnə-fəsad salmağa çalışırlar?

            -Nədən “qoyun dərisinə” bürünərək “Azərbaycanlı” adı altında milləti içindən yeyən ikiüzlü, riyakar yadqanlı “canavarlar” özlərinin meşşan həyatı üçün iqtidar mənsublarına yaltaqlanaraq yüksək mənsəb sahibi olmuş, xalqın bədbəxtliyi üzərində öz xoşbəxtliklərini qurmağa çalışırlar?

            -Nədən yüksək dövlət postlarında oturub millətin və dövlətin gələcəyini düşünməyən bir qrup saxta diplomlu çinovniklər yerlibazlıq, tayfabazlıq, qohumbazlıq, dostbazlıqla məşğul olur, xalqın istedadlı balalarının millət, dövlət və vətən sevgisini zədələməyə çalışırlar?

            -Nədən xalqın qanını gənə kimi soran, cəzasız qalacaqlarından arxayın olaraq millətin və dövlətin paralarını xarici banklarda yatıran, haram və rüşvətlə yaşayan vicdanı güvələşmişlər xalqı gündəlik çörəyə möhtac qoyurlar?

            -Nədən siyasi mövqe və iqtisadi mənfəət üçün iqtidar mənsubları qarşısında ikiqat əyilənlər, buqələmun kimi rəngdən-rəngə, şəkildən-şəklə düşənlər xalqın yoxsulluğundan, yorğunluğundan, onun uşaq səmimiyyətindən istifadə edərək ona yuxarıdan aşağı baxırlar?

             -Nədən siyasilər xalqda xof, qorxu, təşviş, məyusluq, ümidsizlik yaradaraq xalqın müqavimət gücünü qırmağa, onu müti bir varlığa çevirməyə çalışırlar?

              -Nədən əxlaq səddini aşan bir qrup ziyalı hələ yaradılması nəzərdə tutulan Milli dövlətin himinə su tökməklə məşğuldurlar?

               -Nədən tarixdə çox şey dəyişsə də idarəçilikdəki “şahlıq” anlayışı məmləkətimizdə bu gün də yaşamaqdadır?

               -Nədən milli dəyərlər bir-birinə zidd olan Qərb qlobalçılığı və fars məzhəbçiliyi ilə əvəz edilir?

                 -Nədən özgələrdən kult düzəldən manqurtlarımız xalqımıza qarşı hazırlayıb mərhələ-mərhələ həyata keçirdikləri Türk ruhuna qarşı terrorları, siyasi səviyyədə ardıcıl olaraq hazırladıqları qəsdlər, tarixi tədqiqatlar, ədəbi proseslər, mədəni məsələlər bugün xalqımızda və hətta bir çox ziyalılarımızda belə bir aşağılıq duyğusu yaradırlar?

                 -Nədən cəmiyyətimizdə hər cür əcayib yeniliyə millilik donu geydirilir, həqiqi milli dəyərlər gerilik, köhnəlik kimi qələmə verilir, millətin çağdaş həyatına başqalarından əxz edilmiş bayağı adətlər, vərdişlər soxuşdurulur?

                  -Nədən xalqımızın savadlı sayılan təbəqəsinin aparıcı bir qrupu milli güzgüyə deyil, etinasızlıqdan ona sırınan yabançı güzgüyə baxdıqda öz üzünə deyil, başqasının üzünə baxdığının, özünü deyil, özündə özgəsini görməyinin, özgə kimi düşünməyinin, özgə kimi yazdığının, özgə kimi yaşadığının, bir sözlə, özgələşdiyinin fərqində deyillər?

Nədən onlar bu özgələşməni də xalqa təlqin etməyə çaışırlar?

                   -Nədən bu işləri ədəbiyyatımız, sənətimiz, musiqimiz, mətbuatımız, ən başlıcası isə hər evə daxil olan “çağrılmamış qonaq” olan televiziyalarımız daha da mürəkkəbləşdiririr, dərinləşdirirlər?

                   -Nədən ədəbiyyatımızın bir qolu və onu təmsil edən “Freydizm xəstəliyi”nə tutulmuş bir qrup yazarımız  və televiziyalarımız  xalqımızın adını belə dilə gətirməyən, lüğətlərinə belə salmayan insanın ayıblı yerlərini ədəbiyyatımıza və televiziya verlişlərinə gətirir, iki nəfərə aid münasibətləri televiziya vasitəsilə kütləviləşdirirlər?

                 -Nədən belələri gəncliyin emosionallığından sui istifadə edərək onların ağlını, zəkasını söndürüb ehtirasa yönəltməklə gəncliyi insanlıqdan çıxarıb “beçə və fərəyə” çevirməyə çalışırlar? Onlar fərqində deyillərmi ki, bunlar əslində əxlaqsızlığa, azğınlığa açılan bir cığır, zinaya aparan bir yoldur?

                -Nədən maddi istəklərin həyata keçirilməsini mənəviyyat hesab edənlər marksizmdən və psixoloji istəklərin həyata keçirilməsini mənəviyyat hesab edən freydizmdən qidalanan bu tip qısırlığı təbliğ edən  ziyalılarımız əslində insanı heyvandan, heyvanilikdən və ondan yaranan xəstəliklərdən qoruyan, bəşəri məna daşıyan, bəşəriyyətin həm bioloji və həm də mənəvi sağlamlıq simvolu olan ailəni dağıtmağa çalışırlar?

               -Nədən Avropa mərkəzçiliynin, Avropa Birliyi, Avropa Şurası, NATO, YUNESKO, Kütləvi İnformasiya Mərkəzləri və s. kimi dünyaya nəzarət mexanizmlərinin təsiri altında ölkəni və xalqı özgələşdirməyə çalışan bu yerli missionerlər, “mənəvi terroristlər”Avropa  “seks mədəniyyəti”ni daha böyük şövqlə təbliğ etməklə əslində xalqımızı mənəvi katastroflara hazırlayır, onu seksual arzuların bataqlığına sürükləyirlər?

          -Nədən Qərbin hazırladığı “seks şərabı” bəzi ziyalılarımızın və televiziyalarımızın ağlını məst edib onu bir “səadət nəğməsi” kimi hər gün təkrar-təkrar oxuyub cəmiyyətimizə sırıyırlar?

           -Nədən xalqı anti-milli gedişlərlə barışmağa məcbur edənlər, naqislikləri bayrağa çevirib xalqın başı üzərində dalğalandıranlar, hakimiyyət və vəzifə ehtirasları ilə xalqı parçalayanlar, onu pərakəndə vəziyyətə salmağa çalışırlar?

           -Nədən hakimiyyətdəkilər hakimiyyətlərini, vəzifədəkilər vəzifələrini, ticarətçilər ticarətlərini, yaltaqlar yaltaqlıqlarını, ədalət keşikçiləri ədalətsizliyi, ziyalı sayılanlar mənsəb sahibliyini qorumaq üçün xalqı istiqaməti bəlli olmayan məqsədsiz bir gələcəyə sürükləyirlər?

            -Nədən məmləkətdə siyasi vəkillər ümidsizlik girdabında çabalayan xalqı özgələşmiş siyasətbazların ümidinə buraxırlar?

            -Nədən bir qrup yönətici xalqın bütün yaradıcı imkanlarını məhdudlaşdırır, xalqı ölçüsüzlük, dəyərsizlik tələsinə düşürürlər?

            -Nədən xalq yeni-yeni dəyərlər yaratmaq əvəzinə hakimiyyət oyunlarının xidmətçisinə çevrilir?

             -Nədən bəşəri hadisə sayılan, özündə ali məna daşıyan millət zorun köləsinə çevrilib kütlələşdirilir?

              -Nədən xalqı daxildən bu cür sarsıdanlar, onu kütlələşdirənlər, millətin içərisinə hər cür avantürist meyllər daxil edirlər?

               -Nədən hakimiyyəti zorla ələ keçirmək istəyi “xalqa xidmət” adı ilə xalqa sırınır?

              -Nədən hakimiyyəti mənimsəyən hər yeni iqtidar özündən əvvəlki xalqa zidd doktrinləri tətbiq edərək gedişatı öz xeyrinə həyata keçirməklə məşğul olur?

             -Nədən hakimiyyəti ələ keçirmək üçün çalışan qruplar birləşib məqsədlərinə nail olandan sonra öz şəxsi mənafelərini öz plana çəkərək daha çox pay qoparmaq üçün bir-biri ilə qəddar mübarizə aparmağa başlayırlar?

              -Nədən hakimiyyətə gələnlər xalqa xidmət vədlərini unudaraq öz yerlərini möhkəm saxlamaq üçün hər cür yalan və yaltaqlıqlara baş vururlar?

               -Nədən hakimiyyətə can atan qruplar xalqa xidmət üçün deyil, rəqiblərindən qisas almaq üçün hakimiyyətə gəlməyə çalışırlar?

               -Nədən hakimiyyətə gələn güclü zəkalı şəxs sonradan güclü ehtiraslıya çevrilib zəkasını nəfsinə, ehtirasına qurban verir?

               -Nədən xalq ölkəni xaricilərin həqarət meydanına çevirənlərə, dövlətlə xalq arasında bir uçurum yaradanlara inanır?

               -Nədən tarixən hakimiyyəti ələ keçirmiş fırıldaqçıların fırıldaqlarını onlara xidmət kimi başa düşən xalq bu fırıldaqçıların bütün vəhşətlərini unudub onlara sülh və sabitliyin təminatçısı kimi baxır?

                -Nədən xalqın başında min bir oyunlar oynayanları, ölkədə gərginlik yaradanları, vətəndaşları üz-üzə qoyanları xalq təkrar-təkrar hakimiyyəti ələ almağa imkan verir, hətta onları bir xilaskar kimi alqışlarla qarşılayır?

                -Nədən cəmiyyətimizdə insan ülviyyətinə, insan mənəviyyatına qarşı belə total, amansız və məkrli hücumlar var?

                -Nədən insanilik cəmiyyətimizin gözündən düşüb?

                -Nədən cəmiyyətimiz qorxunun, həsədin, cahilliyin, hərisliyin, tamahkarlığın, zalımlığın, yaltaqlığın köləsinə çevrilib?

                -Nədən toplumumuzun millətinə, dövlətinə, dilinə, dininə, əxlaqına, mənəviyyatına sevgisi ölüb?

                -Nədən cəmiyyətimiz haqqın, həqiqətin bir, yenilməz, pozulmaz və tərəfsiz olduğunu, haqsız, həqiqətsiz, ədalətsiz bəşərin isə şər olduğunu bilə-bilə haqsızlığa, ədalətsizliyə dözür?

                -Nədən toplumumuzun həqiqəti, ədaləti riyakarlıq, ikiüzlülük, yaltaqlıq, rüşvətxorluq olub?

                 -Nədən qəlbində millət, dövlət, vətən eşqi daşımayanlar, xalqın əzəmətli qüdrətini mənliyində hiss etməyənlər, yalnız var-dövlət yığmaqla məşğul olanlar yüksək dövlət postlarında oturublar?

              -Nədən insan mənəviyyatının üzünə qara pərdə çəkən, insan mənəviyyatını illuziya, cəfəngiyat hesab edən, öz heyvani istəklərinə əməl etməyi sivilizasiya  sayan, insanlığın mənəviyyat sərhədlərini aşaraq xalqın min illərlə yaratdığı milli dəyərləri heç saymaqla guya yenilikçilik edənlər hər gün televiziyalara çıxaraq milyonlarla insanın beynini zəhərləyirlər?

              -Nədən milli varlığımızı, mənəvi dəyərlərimizi altdan-altdan yıxmağa çalışan gözəgörünməz qüvvələr kütləvi informasiya vasitələrində özlərinə münbit zəmin tapıb dağıdıcılıqla, xalqımızı parçalamaqla məşğuldurlar?

             -Nədən özündən müştəbeh “ziyalılarımız” Qərbin qurduğu “Qloballaşma toru”na düşüb kor yürüşünə çıxaraq xalqı da bu tora doğru sürükləməyə çalışırlar?

              -Nədən bir qrup “idrakı sönük” siyasilər millət haqqını danır, həqiqəti öz cılız idrakları sayırlar?

               -Nədən bəziləri istənilən böyük şəxsiyyətlərimizi kiçiltməyə, kiçik, hətta dəyərsiz insanları böyütməyə çalışırlar?

               -Nədən din adına ölkədə təxribatlar törədənlər, ayrı-ayrı yad dini sektaların cəmiyyətdə qarşıdurma yaradanlarına, xalqın bütövlüyünü təhlükə altında qoyan məzhəbpərəstlərə “gözün üstə qaşın var” deyən yoxdur?

                -Nədən bir sıra qeyri-hökumət təşkilatları ayrı-ayrı xarici dövlətlərin və bir qrup yerli məmurların parası ilə Azərbaycan cəmiyyətini istiqaməti bəlli olmayan bir yerə sürükləyirlər?

                -Nədən yağışdan sonra baş qaldıran göbələklər kimi Azərbaycan siyasi arenasına atılan, Azərbaycan xalqını müxtəlif istiqamətlərə dartan siyasi partiyalar xalqın bu acı və faciəli günlərində birləşib bir yumruq olmaq əvəzinə bir-biri ilə “kor döyüşü”nə girib bir-birinə iftira, böhtan atmaqla münasibətləri daha da kəskinləşdirməklə məşğuldurlar?

                -Nədən bugünkü Azərbaycan təhsili milli gənclik yetişdirmək hədəfindən çox uzaqdır? Nədən uşaq baxçalarında, orta, ali orta və ali məktəblərdə çalışanlar üzərlərinə düşən vəzifələri tam və doğru yerinə yetirmir, gəncliyin milli ruhda yetişdirilməsində və çağın tələblərinə cavab verən kadrlar hazırlanmasında əsaslı iş görmürlər?

                 -Nədən yetkili qurumlar 9 milyonluq xalqa nə qədər müəllim, nə qədər həkim, nə qədər mühəndis, nə qədər iqtisadçı, nə qədər maliyəçi, nə qədər hüquqşünas, nə qədər diplomat və s. bu kimi mütəxəssis gərək olduğunu öncədən planlaşdırmır ki, bu qədər ali məktəb məzununu ixtisasları üzrə yerləşdirmək mümkün olmadığından ölkədə bir tədirgənlik yaşanır?

                 -Nədən ölkədə kadrlar istedadlarına görə deyil, qohumbazlıq, yerlibazlıq və rüşvətlə işə qəbul olunurlar ki, bu durum da daha üzücü olaylara səbəb olur?

                  -Nədən dünyanın bugünkü gedişatında elm və texnikanın inkişafı digər xalqlara geniş üfüqlər açdığı halda bizdə ölkə ehtiyaclarını ödəyə biləcək yüksək səviyyəli mütəxəssis barmaqla sayılacaq qədərdir?

                  -Nədən illərdən bəri davam edən yanlış siyasət nəticəsində bugün xalqla ziyalı zümrələr arasında əlaqələr qopmuş, ziyalı xalqdan uzaq düşərək iqtidarın bir alətinə çevrilmişdir?

                -Nədən bir qrup ələbaxan, yaltaq yazıçı, şair, müəllim, həkim, mühəndis, jurnalist, aktyor və müğənni heç bir ictimai qınağı nəzərə almadan xalqın estetik zövqünü korlayan telekanalların “ulduzuna” çevriliblər?

            -Nədən ağzına gələni yazıb “şairəm, yazıçıyam, publisistəm” deyənlər öz cızmaqaralarını ictimai əmək məhsulu kimi cəmiyyətə sırıyırlar? Və s. və i.

            Bütün bu çatışmamazlıqlar, özgələşmələr əslində ruhumuzdakı boşluqlardan qidalanır. Tanrı ruhumuzdakı bu boşluqları doldursun! Amin.

Paylaş: